Ik heb veel punten teruggekregen maar deze twee kwamen steeds sterk naar voren:

Diepe stilte en gelijkwaardigheid

Beide zijn kernpunten van me dus het was fijn om juist dat terug te krijgen.

De stilte neem ik mee vanuit een lange ervaring met meditatie. Mijn manier van meditatie is geworteld in een non-duale levensvisie.

Het is een manier van mediteren waarbij er niet iemand mediteert, maar meditatie wordt herkend als de essentie van wat er onveranderlijk -hier nu- al aanwezig is (en je in essentie bent).

Door de persoon die dit via meditatie probeert te bereiken, te doorzien, kom je vanzelf terug in de herkenning van die onveranderlijke stilte.

Het is niet de nadruk van mijn werk maar wel iets wat ik sterk als onderliggende basis meebreng. De bijeenkomsten worden daardoor meer voedend en vanuit een ander veld gedragen (niet zo hard werken en ploeteren aan jezelf maar naar het donker kijken vanuit dat wat al vrede is).

Ik ga dit de komende tijd nog meer neerzetten waarbij we meditatie net nog wat dieper in de opstellingen bijeenkomsten zullen integreren. Meer voeding, meer rust, het veld nog dieper gedragen.

Wat betreft de gelijkwaardigheid; dat gaat voor mij in essentie over het gewoon mens kunnen zijn.

Anders dan wat je in meditatieve kringen nog wel eens ziet gaat mijn werk in essentie niet over transcenderen maar over volledig belichaamd mens-zijn op aarde. Ik geloof ook sterk dat je op die laag nooit klaar bent (of hoeft te zijn) en we allemaal op een of andere manier in hetzelfde schuitje zitten.

Juist op die manier kun je elkaar mooi helpen, zeker wanneer je als trainer niet meedoet aan de illusie (die deelnemers vaak toch al hebben) dat jij het als coach/leraar/begeleider snapt, klaar bent, iets bereikt hebt, en zij niet.

De nadruk op gelijkwaardigheid is ook voortgekomen uit mijn eigen ervaring met verschillende leraren en begeleiders op mijn eigen pad.

Ik vond het altijd erg vreemd dat zij het dan een soort van allemaal wisten en de rest niet. Ook merkte ik in de middagpauzes dat je vaak geen normaal gesprek met hen kon voeren zonder dat ze je iets gingen leren, coachen of onderwijzen.

Er miste zo voor mij altijd iets, alsof iemand helemaal zijn rol geworden was...

In mijn werk ben ik gewoon mezelf en stimuleer daarmee anderen ook om gewoon zichzelf te zijn. Mooi was dan ook dat ik dat ook van veel mensen terugkreeg, dat het fijn is dat iedereen bij mij gewoon zichzelf kan zijn.